Dat ik n mooi beroep heb staat buiten kijkf
Dat ik bijna elke dag met n tevree gevoel naar huis rij is een feit
Maar een feit is ook dat je ook met de fam van clienten te maken krijgt
En daar wrikt m dikwijls de schoen
Willen ook het beste voor hun ouders en das logisch ook
Maar hoe ik ook m,n best doe voor m,n cliente
Eigenlijk beyond the call of duty ga
Extra verwen met lekkrs uit eigen zak
Een high tea organiseer of er n kwarktaart bak
Kleding herstel en gewoon luister naar haar klagen
En constante herhalingen en weemoed naar betere tijden
Tranen droog en haar laat meegenieten en laat lachen om mijn belevenissen
Elke keer als ik aan bel of klop begroet ze me met een grote glimlach
"Ahhh ben je daar weer kom binnen ben zo blij dat je er weer bent
Dan weet je in je hart ik doe iets goeds !
Maar is dat ook zo in de ogen van de fam?
Er is altijd wel iets wat er veranderen moet kwa dag tijdstip of frequentie van bezoek
Van 3 x in de week naar 1 x 2 uurtjes en das al ni echt veel
Thuiszorg is er 4 x per dag maar eerlijk is eerlijk die hebben vaak zo niet altijd te weinig tijd
Om er echt even voor mevr. te zijn en te luisteren
Nu heeft er weer n schuiving plaatsgevonden
Of ik niet 1 x in de 14 dagen wil komen en t liefst op n andere dag
Pftttt ze doen hun moeder te kort echt en ik ben er klaar mee me te plooien
Ik ga niet weer van schema veranderen das uberhoubt niet goed voor mevr
En 1 x in de 14 dagen is echt te weinig
Dan ben ik niet de "zorg"aan het bieden waar ik dit werk voor ben gaan doen
Ik zou m,n ouwetje vreselijk missen maar das gedacht vanuit m,n hart
Mijn verstand zegt lekkr laten schieten kost je meer dan dat je er voor terug krijgt
Niet vanuit m,n cliente maar vanuit de fam ...
T voelt als in de steek laten , maar of dat nou mezelf is als ik blijf of m,n cliente als ik op stap ???
Lastig hoor !!
